Hoi Hans,
Fijn dat je mijn blog ...
Martijn Adelmund op Monsters & Mysteries: Dossier 6
De Retrodoos: De Gummiberen
In deze rubriek blikken we terug naar de (cartoon) glorie van weleer. De tekenfilms waar we allemaal groot mee zijn geworden, en de pareltjes die we misschien net even gemist hebben. De Gummi Beren zijn een goed voorbeeld van de epische cartoons van onze jeugd waarbij nog echte verhalen verteld werden. Wie herinnert zich niet meer hoe vroeger besjes in een flesje gedrukt werden om Gummibessensap te maken!
Wat een kleurige knusheid
Middeleeuwse Monorail
De Gummi Beren waren knuffelachtige felgekleurde beertjes die als een knusse familie verstopt in het bos leefden. Als jongetje vond ik dat minder interessant dan het feit dat ze een verloren geraakte stam van een magische oude cultuur waren, een stoere middeleeuwse monorail er op na hielden, tegen hordes monsters vochten en zichzelf geregeld oppompten met een soort steroiden voor gummiberenbeentjes: Gummibessensap.
Het Grote Oude Gummiberenvolk
Het plot van de Gummiberen was simpel en besloeg nooit meer dan eén of twee afleveringen. Dat hoefde ook niet; het feit dat de aandacht niet lang werd vastgehouden maar bekende thema’s steeds terugkeerden maakte deze serie zo episch en herkenbaar. Alle afleveringen bij elkaar genomen vertelden het verhaal van een verloren geraakte stam/familie van het Grote Oude Gummiberenvolk en hun zoektocht naar hun culturele roots. Opvallend detail is dat de Gummiberen een van de weinige series van die tijd is welke daadwerkelijk tot een (goed) einde gebracht is.
Snode Graaf Ruwaard en Oorlam!
Clara mochten ze houden
Een centrale rol in dit magische verhaal werd gespeeld door Ewout. Dit jonge mensenkind en dapper schildknaapje was door middel van zijn oude Gummiberen medaillon de beschermer en helper van de Gummiberen geworden. Naast zijn liefde voor Prinses Clara liet Ewout zien dat Gummiberen en mensen in vrede van elkaars middeleeuwse monorails gebruik konden maken. Kort samengevat wilde ik destijds niets liever dan Ewout zijn met mijn eigen Gummiberenmedaillion, Prinses Clara mochten ze houden.
httpv://www.youtube.com/watch?v=Uo2fk5g0yps
De Toys
Het Gummiberen speelgoed is eigenlijk de enige gemiste kans van deze geweldige cartoon. Dit was er in twee verschillende versies: de overbekende (denk aan de smurfen) plastic letterkast poppetjes, en grote pluche knuffelberen in kleurige pakjes. Hoewel beide soorten speelgoed nu uitermate leuk zijn om te verzamelen weet ik nog dat ik als jongetje beide tekort vond schieten. Ik wilde verdorie wat om mee te spelen: ik wilde dat Gummiberen boomhuthuis, ik wilde die middeleeuwse monorail en ik wilde het kasteel van graaf Ruwaard!
Een beetje suf...
Lelijk!
Heb zelf nooit de poppen verzameld maar had wel een dekbedovertrek van de Gummiberen, dat zegt wel genoeg!
Vond het een supergave serie als kind, echte Disney magie!
Die monorail kan ik me totáál niet meer herinneren, maar ik weet nog hoe ik prinses Clara ook een doos vond en ik heb best een aantal middaagjes met een vriendinnetje rode limonade gedronken en daarna op een skippybal rondgesprongen alsof ik een Gummibeer was.
(ik was altijd Sunny trouwens – dat was die gele met dat funky haar toch?)
De echte held van de serie was toch wel Oorlam hoor.
“Ja natuurlijk meneer uwe slechterigheid!”
Prachtige tekenfilm
Die prinses Clara had bij mij ook direct afgedaan. Welke prinses heet er nou zo???
Ik had geloof ik geen favo Gummi. Je had meisje Sunny, maar die was geel. En dan was roze Cubby er wel, maar dat was weer een jongetje…
Nee, dan idd Oorlam: dat stemmetje! Vond het altijd zo sneu hoe werkelijk iedereen hem pestte.
Maar hoezo werd de serie tot een goed einde gebracht? Vonden ze dan uiteindelijk andere Gummiberen?
Jazeker, een andere stam Gummi’s die een hekel aan mensen hadden. Maar uiteindelijk konden ze het goed met elkaar vinden. De Crabbi’s ofzo was hun naam.
Zijn er al Gummiberen Roleplaying games?
ZOOooooo hoe vet zou dat zijn!
Oorlam ftw! http://www.youtube.com/watch?v=SnLWgt2ErMo
Arme Oorlam, bron van zoveel van mijn DM stemmetjes. Ode aan Oorlam.
[...] we allemaal groot mee zijn geworden, en de pareltjes die we misschien net even gemist hebben. Na de Gummiberen van John en de Pizzakatten van Aur3lie is het nu tijd voor Arrie om zijn achterwerk te vestigen op [...]