Serie Recap: True Blood 4.10

Het laatste seizoen van True Blood was even wennen. Als ik alle reacties op de diverse social media mag geloven dan sta ik niet alleen in de mening dat het gewoon ontiegelijk lame is om een ‘fairy world’ te plaatsen in een serie waarin het bovennatuurlijke tot nu toe altijd redelijk subtiel werd gebracht. De Buffy invloeden kwamen pijnlijk boven drijven (niets ten nadele van die serie) en het broeierige, vieze, mysterieuze en toch wel seksuele sfeertje leek tot onbekende dieptes te zinken. Met de hoop op dat het beter zou worden bleef ik kijken. Er zit, naar mijn inziens, ook wel een stijgende lijn in voor wat betreft de opbouw van verschillende karakter plotten. Met name het conflict tussen Bill en Erik, de nieuwe gave van Lafayette, het gehele Necromancer gebeuren en Jessica’s love life zijn aspecten die voor mij de waarde van deze serie hernieuwd verzekeren. Dan laat ik het gehele fairy gedeelte, Jason’s werepanther gedoe en de uitgemolken ‘V’ verslaving achterwege.

Aflevering 10 van seizoen 4 draagt bij aan de hervormde hoop. “It’s on’! Erik heeft zijn koelbloedige karakter terug, Jess is geheel over de zeik, en Bill neemt zijn verantwoordelijkheid en onderneemt stappen om het grote gevaar voor de vampire-community voor altijd weg te branden. Ook de schizofrenie van Marnie lijkt een interessant plot punt voor de toekomst, want wat gaat er met de geest van Antonia gebeuren? En hoe gaat de wraakactie van Sam verlopen? Ik verwacht dat het, als vanouds, weer een aantal harde confronterende scenes en plot wendingen gaat opleveren, en het nu dus wel is gedaan met het zoetsappige gedoe. De serie heet toch niet voor niets True Blood?

De grote vraag is echter; hoe is het jullie tot nu toe bevallen? Maken jullie je ook zorgen om de koers waarop de schrijvers zich op hebben toegelegd? Is er, na een dramatische daling in kijkcijfers, nog hoop voor deze serie? Hoe zou het nu moeten gaan? Laat het weten in een comment hieronder!