Monster & Mysteries: Dossier 9

Wat: ontmoeting met het occulte
Wanneer: 1997
monsterfactor: 0
mysteriefactor: 9
geïllustreerd door: Joop Kempers

Heb ik al eens verteld dat ik zo’n gek ben die in kranten altijd eindeloos de ‘kleintjes’ doorspit op zoek naar iets opmerkelijks? Vorig jaar heb ik zelf zo’n opmerkelijk bericht geplaatst: SPOOKHUIZEN GEZOCHT, met een heel vreemd verhaal als gevolg. Maar vijftien jaar geleden, in 1997, was het eerder raak. Het was een van mijn eerste kennismakingen met ‘het occulte’: een open weekeinde voor jongeren geïnteresseerd in vrijmetselarij, georganiseerd door vrijmetselaars.

Ingewijdenen
Ik heb me meteen ingeschreven. Een aantal weken later vertrok ik per bus naar een klein conferentie-oord, waar ik de plaats niet van zal onthullen. Het was een vreemde wereld waar ik de twee dagen daarna verbleef, vol van symboliek en verborgen betekenissen. Ik begaf me in een groep van ongever 15 jongeren -jongens én meisjes – die voornamelijk kinderen van vrijmetselaars waren. Het had de functie van praatgroepje, want de vrijmetselarij drukte blijkbaar een duidelijke stempel op het gezinsleven, maar het diende er ook toe om speels een aantal basisbegrippen uit te leggen van de leer. Rond de echte inhoud van de vrijmetselarij rustte een mysterieus taboe. Dat was alleen voor ingewijdenen. Een aantal van de jongens uit de groep wisten al zeker dat ze later ook vrijmetselaar zouden worden. Anderen hadden hun keuze nog niet gemaakt.

Fantasie en geheimen
Wat voelde ik me een voyeur!  Vol verhalen en associaties was ik, over duivelaanbidding en politieke samenzweringen. Over geheime kennis die was overgedragen uit het midden-oosten, via Griekse magiërs en de ketterse Katharen, naar tempelridders en amerikaanse presidenten, zó naar onze blokhut in de Nederlandse bossen. Die arme mensen hadden eens moeten weten wat ik daar fantaseerde… En niets ervan werd ontkracht, want over het mysterie dat ons daar verenigde, mocht niet gesproken worden – zelfs niet tegen kinderen van vrijmetselaars. Dat is de aard van ‘het occulte’: dat het verborgen is en daarmee ruimte laat voor verbeelding. Ik vond het prachtig.

De intocht
Dat sfeertje, van geheimhouding, van taboes en krachtige rituelen, heb ik sindsdien nog een paar keer mee mogen maken. Ik heb het opgezocht en gevonden: in de bibliotheek van een occult genootschap in Amsterdam, bij een duiveluitdrijving in India,  en ja: zelfs bij de lokale sinterklaasintocht. ‘Wat je vandaag gaat meemaken, dat ga je nooit doorvertellen – en dat ga je ook niet in een van je boeken opschrijven,’ zei Sinterklaas me vorig jaar bloedserieus. Het was aan het begin van de dag van de intocht. We hadden ons verzameld in een bedrijfskantine waar ik de plaats niet van zal onthullen. Daarna werd ik geschminckt…
En meer kan ik er echt niet over zeggen.

Een mysterieus monster weekeinde gewenst!

Martijn

Martijn J. Adelmund (1977) is schrijver en redacteur. Hij schrijft (non)fictie voor kinderen en volwassenen. Bindend element is zijn absurde humor en zijn voorliefde voor het fantastische. Hij werkte onder andere aan de kinderboeken De toverlantaarn (schrijver) en De Jonge Samoerai (vertaler, met Jet Matla), Alan Lee’s The Lord of the Rings schetsboek (vertaler), The art of The Lord of the Rings (redacteur). Hij was samensteller van 16-delige reeks Mysteries in Nederland, waarvan er een vertaald werd in het Engels.


Joop Kempers, woonachtig in Spijkenisse, exposeerde voor het eerst in 1968. Met zijn geheel eigen stijl schept hij fantasierijke droomwerelden , werelden uit een andere dimensie of werelden die zijn verdwenen of nog moeten komen. De onderwerpen zijn meestal surrealistisch.  Als inspiratiebron heeft Joop voorwerpen uit de natuur, zoals bloemen, paddestoelen , bomen , schelpen , vogels en insecten. Deze combineert hij met symbolen en tekens uit allerlei  culturen.