Tabletop Tips: Het Maanlichtaltaar [Adventure Outline]

Elke spelleider, Gamemaster of Dungeonmaster heeft van die momenten dat de inspiratie voor het volgende avontuur ver te zoeken is. In Tabletop Tips helpen wij je avonturen nog epischer te maken met net die ene spannende adventure hook, NPC, valstrik of encounter die het verschil maakt. Staat jouw spellenkast vol met goede ideeën om iemands speeltafel op te fleuren? laat het ons weten!

Adventure Hook: Het Maanlichtaltaar

Lang geleden, althans naar men zegt, was het land der duizend rivieren met een nauwe landbrug verbonden met het schiereiland Varindris. Hier was de legendarische stad Varinar te vinden. Vandaag de dag is er geen spoortje van deze stad over. Waarschijnlijk was het allemaal een sprookje of zo. Je weet, ze zeggen zo veel… Maar mocht het toch zo zijn dat Varinar echt bestaan heeft, Oh… dan moet de oude Maanlichttempel ook nog bestaan. En je weet wat ze over de Maanlichttempel zeggen, toch? Niet? Achja, ze zeggen zo veel…

Setting: Epic, high fantasy

Situatie: Dit is wederom een prachtige val om je schattenjagende party mee te vangen. Een stad uit de tijden van weleer die zo plotseling is verdwenen, smeekt natuurlijk om plunderende avonturiers. Mocht je een cleric of priester van de maangodin (of een andere godheid met een licht portfolio) in je party hebben, dan zou je er zelfs een heilige queeste van kunnen maken. Daar naast, is de Duistere Heer Roj’Garath ook nog steeds op zoek naar het maanlichtaltaar. Hij zal zeker gezanten in menselijke gedaante contact laten maken met avonturiers om voor hem de locatie van Varinar en het Maanlichtaltaar te achterhalen… of nog liever, hem het altaar te brengen…

Achtergrond: Ruim zeshonderd jaren geleden werd het land der duizend rivieren verscheurd door de zijden oorlog. Roj’Garath, demon en prins van de 337e en 338e laag van de hel, was met zijn duisterlingen doorgedrongen tot de landbrug die het land en het schiereiland met elkaar verbond. Zijn doel; het maanlichtaltaar in de grote tempel. Mens, elf en dwerg werkten die dag samen om de duisternis buiten de deur te houden. Toen bleek dat zij niet opgewassen waren tegen de hordes van de Duistere Heer, brachten zij het ultieme offer. In een grote gezamelijke krachtenbundeling braken ze Varindris los van het hoofdcontinent en ver van hun demonische aanvallers. Roj’Garath wierp in een vlaag van woede zijn laatste krachten in de strijd om de spreuk te verstoren.

De Duistere Heer slaagde er die dag niet in om Varinar te veroveren. Wel heeft zijn magie een zekere invloed op de spreuken van de verdedigers gehad. Varindris werd geen eiland, maar werd met alle zielen binnen haar muren door het zeewater verzwolgen. Nu ligt de stad, beschermd door de magie van de maangodin, onder een magisch schild, onder de zeebodem.

Varinar: Vanaf het wateroppervlak is Varinar niet te vinden door iemand die niet weet waar hij naar zoekt. Het zeewater lijkt allemaal naar dit punt te stromen. Op de zeebodem is een duister gat te vinden, waar grote hoeveelheden zeewater in stromen. Avonturiers die zich in dit gat wagen, worden naar beneden getrokken. Avonturiers die zich niet in dit gat wagen… ook, tenzij ze een zeer forse check halen.

In Varinar is gewoon lucht. Ademhalen is op de meeste plaatsen geen probleem. De stad wordt gedomineerd door een gigantische pilaar van water die precies in het midden naar beneden stort. Vanaf dat punt stromen grote hoeveelheden water, alle kanten op, de stad door. Alle gebouwen, en zeker de gebouwen dicht bij de waterpilaar, zijn dus sterk aangetast door watererosie. Instortingsgevaar is een eeuwig aanwezige dreiging.

Aan de rand van de stad vinden ze één van de weinige, min of meer intacte locaties; Jona’s Onderwaterplezier. Dit bedrijfje exploiteerde voor de verdwijning van de stad eenvoudige duikbellen waarmee bezoekers, tegen betaling, een tijdje onder water konden kijken. Zorg dat je party dit weet te vinden.

Hoe veel je party ook zoekt, ze zullen de tempel niet vinden. Deze ligt namelijk precies in het midden van de waterkolom, beschermd door een krachtschild. Er heen lopen is onmogelijk, maar een korte afstandsteleportatie (D&D/Pathfinder: Bijv. Dimension door) biedt de toegang.

De Tempel: In de tempel zelf zijn twee dreigingen. Ten eerste, de geesten van de overleden priesters. De meesten zullen niet aanvallen, maar de avonturiers proberen er van te overtuigen dat de tempel beter met rust gelaten kan worden. Mocht er een priester van het Licht bij de party zijn, dan kan hij, eventueel, de geesten aan zijn kant proberen te krijgen. Mocht er iemand van kwade aard in de party zijn, dan zullen ze waarschijnlijk wel aanvallen. De tweede dreiging is een wezen van levend water (behandel als een water elemental van een grootte die de party net niet helemaal comfortabel aan kan). Dit wezen zal alles aanvallen wat zich in de tempel beweegt.

In de tempel zelf is natuurlijk uitgebreid te plunderen. Veel spreuken die gebruikt zijn in het laatste ritueel zullen op papier voorhanden zijn. Mochten je avonturiers Jona’s onderwaterplezier niet gevonden hebben, dan kun je ze eventueel een teleportatiespreuk laten vinden, om ze een ontsnappingskans te bieden.

De tempel is een vrij hoog gebouw, gemaakt van een kristalachtig materiaal wat helpt het maanlicht te concentreren. De altaarsteen is dan ook precies in het midden, op het brandpunt van alle lenzen, te vinden. Daar waar het maanlicht het sterkst geconcentreerd is. Als ze het waterwezen nog niet bevochten hebben, zal het hier zeker zijn. Als het zich uit een eerdere confrontatie heeft teruggetrokken, zal het hier een laatste verdedigingslinie vormen.

Het Altaar: Dan komen we bij de altaarsteen zelf. Het is een perfect ronde, parelachtig glimmende steen die zelf een beetje licht lijkt te geven. Het staat je als spelleider natuurlijk vrom om deze steen iets anders te laten zijn, maar hier zijn een aantal tips:

1. Wanneer de maan vol is, is de steen een sleutel om het altaar een poort naar een andere wereld te laten zijn.

2. Elke wand of staff die een lichtspreuk of –effect bevat, wordt weer helemaal opgeladen wanneer hij op het altaar (met steen) wordt gelegd.

3. De drager van de steen kan op de nacht van de volle maan ergens heen teleporteren waar het licht van de volle maan schijnt. Daarnaast kan de drager nog een aantal spreuken gebruiken binnen het maanlichtthema.

4. De altaarsteen is gewoon een leuke, lichtgevende presse-papier en verder niets bijzonders… Onder het altaar ligt echter een lang verborgen en machtig artefact verstopt.

Wanneer de spelers de altaarsteen van het altaar pakken, verdwijnt heel langzaam de beschermende magie van de stad, beginnende met het krachtveld om de tempel. De kristallen muren zullen na een aantal ronden bezwijken onder de druk en de spelers zullen moeten rennen voor hun leven. De hele luchtbel waar de stad in ligt zal kort daarna instorten. Dit biedt natuurlijk uitstekend de mogelijkheid voor een Indiana Jones-achtige vlucht, bijvoorbeeld richting Jona’s onderwaterplezier. In één van de duikbellen kunnen ze net op tijd in veiligheid komen en uiteindelijk terug naar boven gaan.