Hey Rob,
Ik heb Kenny Baker daa...
Gert-Jan on
#17 Geekstijl Insider: Kleine Gertjannetjes
Boekrecensie: Under the Dome
Under the Dome - Stephen King
Ik ben al jaren een fervent lezer van Stephen King – ik denk dat ik naar waarheid kan zeggen dat ik ieder boek ofwel in mijn handen heb gehad, ofwel fysiek in mijn kast heb staan. King heeft de irritante gewoonte om niet altijd even consistent kwalitatief te schrijven: er zitten werkelijke juweeltjes in zijn oeuvre, maar daarnaast heeft hij ook wel boeken geschreven die onder het type “pulp” kunnen vallen, of waarbij het concept fantastisch was, maar waarbij de uitwerking simpelweg te wensen overliet.
Toen ik op een tripje naar de UK een van zijn laatste boeken in het schap zag liggen, aarzelde ik geen moment. Ik had al iets gelezen over Under the Dome, onder anderen dat het boek net zo goed zou zijn als King’s epische megaboek The Stand, dus daarom verwachtte ik er veel van. The Stand is geen perfect boek, maar het is wel razend knap geschreven en heeft me ondanks de dikte meerdere malen uitgedaagd tot een re-read. De personages zijn allen sterk gelaagd, het verloop van een verschrikkelijk virus wordt met veel realisme beschreven en zuigt je helemaal in het verhaal. Ik hoopte met Under the Dome nog zo’n juweeltje in handen te krijgen.
Het thema van Under the Dome is niet uniek. Het is in feite een play op Lord of the Flies van William Golding: snijd een groep mensen af van de samenleving, pak je popcorn en kijk wat er gebeurt. Bij Lord of the Flies was het een vliegtuig ongeluk op een onbewoond eiland, bij Under the Dome is het een onzichtbare barriere die een stadje op onverklaarbare wijze hermetisch van de rest van de wereld afsluit. Zoals het King betaamt komt er dus wel iets van het bovennatuurlijke in voor, maar voor een groot deel van het verhaal is dit ondergeschikt. Under the Dome is meer een socio-politieke aanklacht op de ongebreidelde machtswellust van (plaatselijke) politici en het schapengedrag dat mensen kunnen vertonen in het bijzijn van een krachtige persoonlijkheid, en is als dusdanig erg actueel voor een verhaal waarvan de fundamenten door King al in de jaren ’70 zijn gelegd.
Helaas valt Under the Dome voor mij in de categorie “goed concept – slechte uitwerking”. Grote delen van het verhaal zijn aan de langdradige kant, zo erg zelfs dat ik het boek meerdere malen heb weggelegd omdat ik er even genoeg van had. De personages zijn bijna allemaal cookie-cutter slecht of goed, en de dialogen die dit tot uiting brengen zijn soms zo tenenkrommend dat ze rechtstreeks uit een B-movie lijken te komen. King gebruikt dialoog in dit boek voornamelijk om ons ervan te overtuigen dat de baddies toch wel erg bad zijn en dat de goodies het verdienen om te winnen, maar doet dit met een dusdanige regelmaat dat het op de zenuwen begint te werken. King lijkt te denken dat hij zijn lezers aan het handje mee moet nemen – het voelt zelfs aan als disrespect. Hij ramt je zijn zienswijze door de strot waarbij het lijkt alsof hij bang is dat zijn publiek het anders niet begrijpt.
Doordat de personages allen zo ééndimensionaal blijven is het erg moeilijk je in te leven in hun problemen. Gedurende het gehele boek blijf je eigenlijk een soort onbevooroordeelde toeschouwer die verder geen gevoel heeft voor wat voor verschrikkelijks er gebeurt met de hoofdpersonen. Ironisch genoeg is dat een echo van de uiteindelijke clou van het verhaal (mensen die het boek gelezen hebben zullen weten wat ik bedoel), maar het lijkt me niet echt een gewenst effect. Ik denk ook niet dat King het boek zo heeft bedoeld. Daarnaast – en dit is een persoonlijke pet peave – stoorde ik me zo gruwelijk aan de nickname van de main hoofdpersoon (Barbie) dat ik bij voorbaat al niet kon sympathiseren met de shit die hij over zich heen krijgt.
Als je je niet stoort aan het moralistische ondertoontje en de soms langdradige hoofdstukken blijft er verder best een spannend avontuur over, maar wat mij betreft is het boek geen hoogstandje. Voeg daarbij de nogal onwaarschijnlijke deus ex machina die de oplossing is voor de onverklaarbare dome, en je hebt een boek waarvan mijn voormalig docent SciFi en Fantasy zou zeggen: Close, but no cigar.
Rating: 
Hmmm heb over het boek gehoord. Premise leek me wel leuk. Komt inderdaad een beetje over als Lord of the Flies. Dacht zelfs ergens gelezen te hebben over een mogelijke serie naar aanleiding van dit boek. Ben zelf niet zo’n King fan, ik ga dit boek dan ook niet lezen. Heb destijds wel genoten van die verfilming van The Stand.
Voel me wel genaaid dat jij blijkbaar een docent SciFi en Fantasy had…
De premise is ook erg leuk, en het boek leest echt best wel lekker. Misschien kom ik erg kritisch over, maar King heeft wat mij betreft echt wel veel betere boeken geschreven dan dit exemplaar.
Ik las ook dat er een verfilming komt, daar ben ik dan wel weer benieuwd naar. The Stand heb ik ook gezien tot en met het derde deel. Op een of andere manier heb ik het vierde nooit gezien, moet die serie toch weer eens opsnorren
Ja, colleges SciFi en Fantasy ….. dat was wel even een match made in heaven zeg. Jammer dat het maar voor één semester was
Ik heb me ook erg vermaakt met the Stand. Net als bij King’s boeken zijn de meeste films ook gewoon of goed of slecht. Ik weet niet of het in zijn boeken ook zo is, maar in de films zijn de climaxen altijd zo slecht imo. De weg erheen is altijd vele malen beter.
Trouwens, een dome die een kleine groep mensen afsluit van de rest van de wereld komt me erg bekend voor…zo’n groep gele mensjes waarbij 1 iemand in het dorp de hele tijd ‘D’oh’ schreeuwt…
Ach, zo lang internet het doet en het bier niet op is hou ik het wel uit in die dome.
Sja, of je je huis of die Dome nou niet uitkomt dat maakt ook niet uit. World of Warcraft houdt me toch wel binnen.
Wat, Stephen King gebruikt een Deus Ex Machina als climax van zijn verhaal? Dát is onverwacht… not. Als er iets is dat ik in de meeste van zijn ambitieuze projecten heb zien terugkomen, dan is dat het wel. Hij kan geweldige setups schrijven, maar het einde is zo vaak een teleurstelling. (Of misschien ben ik gewoon nog niet over het einde van The Dark Tower heen, dat kan ook. Black House was ook erg jammer.)
Ik ben echter wel verbaasd dat de characterization zo slecht is – meestal is King daar juist gruwelijk goed in, om in een paar pagina’s een echt persoon uit de verf te laten komen. Zonde!
*grinnik* tja, wij verschillen nogal van mening over het einde van The Dark Tower geloof ik – ik vond het een briljante grap, maar goed, daar hebben we al eerder discussies over gehad
Blackhouse …. kan ik me even niet goed herinneren, te lang geleden dat ik dat boek heb gelezen.
Tja … de characterization valt wat mij betreft echt uiteen in lawful good en chaotic evil, om het in roleplaying termen uit te drukken. Natuurlijk wordt er wel ingegaan op achtergronden, maar in motivatie zijn er dit keer echt maar twee keuzen.
The Dark Tower? Is dat niet die serie met fantasy en wild west? Heb ik geloof ik een comic ergens van liggen…
@Lyanna Over de ‘grap’ aan het einde ben ik nog niet eens zo teleurgesteld. De boss battles met Flagg en de Crimson King however, die waren echt ontzettend jammerlijk. Vooral omdat deze villains dwars door meerdere boekenseries ontzettend gehyped zijn. Maargoed, dat ben ik dan waarschijnlijk
Touched by the Crimson King…heheh ik ken het alleen van de Iced Earth / Blind Guardian crossover Demons & Wizards. Lijkt me wel een leuke serie.