LARP Verslag – Unity

Het is vrijdag, en weer tijd om te gaan larpen. Voor mij het eerste grote evenement van het jaar, en tevens een van de beste. Ik verheug me namelijk op een weekend op ruimtestation Bold Venture, een oud handelsstation dat nieuw leven is ingeblazen door een kolonisatie-initatief van de almachtige corporaties die het bekende universum min of meer regeren onder toeziend oog van de Keizer. Het geheel speelt zich af in een wat afgelegen groepsaccomodatie in Brabant, dus zodra we ingepakt zijn gaan we de weg op.

Na een klein uurtje rijden komen we aan bij de locatie, waar al een heleboel mensen spullen uit aan het laden zijn. Zo’n 80 mensen spelen dit weekend mee, maar als een van de weinige larpevenementen die zich afspeeld in een science-fiction setting vereist Unity een wat andere aanpak, en is iedereen afgeladen met props en technische snufjes. Ondanks het feit dat men nog druk aan het opbouwen is brommen er nu al een dozijn laptops in wat straks de ‘hoofdzaal’ van het station gaat voorstellen, en mensen lopen af en aan met stroomkabels en netwerkverbindingen… het zou niet misstaan op een lanparty.

Zelf speel ik dit weekend een van de soldaten, de technicus van het team van acht elite strijders waar ik onderdeel van ben. We hebben een eigen ruimte, de barakken, waar we slapen en onze spullen opslaan, en binnen een uurtje uitpakken, posters ophangen en spullen aansluiten ziet het er klaar genoeg uit om te kunnen doorgaan als een te kleine ruimte waar acht man met elkaar moeten leven, vergezelt door al hun wapens en pantser. Snel even wat te eten pakken in het dorp, kostuum aan, en we zijn er klaar voor. Na het standaard intropraatje en wapencheck wordt al snel het signaal ‘tijd-in’ gegeven, en het spel begint.

Het is drukte van jewelste op het station. OSCAR, de centrale computer, begroet ons weer met zijn monotone stem en wenst ons een productieve dag. We komen er al snel achter waarom het zo druk is. De technocratische Unity en de Keizer worden bestreden door de traditionalisten, elven en andere wezens die de opmars van technologie een halt willen toeroepen. Met behulp van magie en hun primitieve wapens zijn ze er toch in geslaagd om divisies troepen van de Unity uit te schakelen en ze plegen terreuraanvallen met wat voor middelen ze ook in handen krijgen, incluis het kapen van schepen om die te laten neerstorten op legerbasissen van de Unity.

Deze larp is wat dat betreft vrij serieus en donker, ondanks het feit dat je ook Elven en Goblins ‘in space’ hebt. Wie nu precies de goodguy en badguy is in de oorlog tussen de Keizer en de Traditionalisten wordt in het midden gelaten. Wij als soldaten staan natuurlijk aan de kant van de Keizer, maar het station ligt op de grens van de Unity en kent dus ook personen met traditionalistische neigingen. Zeker omdat er geregistreerde burgers en niet-burgers bestaan moeten we goed opletten dat niet-burgers geen sympathieen voor de vijand gaan ontwikkelen, een onmogelijke taak gezien de ‘oneerlijke’ behandeling die ze krijgen. Wij als soldaten zijn ook (nog geen) burgers, maar onze pasjes die we dragen met “Unity Armed Forces” erop geven ons gelukkig wel wat bescherming.

Het CosmicNet, de reden van de vele computers op het evenement, is het ‘internet van de toekomst’, en draait ook op een aparte server en draadloze verbinding op het evenement zelf. Met nieuws, een most-wanted lijst, bankzaken, communicatie terminal en relevante informatie voor je personage is het de eerste bron van nieuws over hoe de oorlog gaat. En ben je een hacker kan je er nog veel meer mee, Matrix stijl, maar dat is weer een heel ander verhaal.

Het weekend bestaat voor ons uit een serie missies, waarvan een diep in vijandelijk gebeid, om strategische doelen van de tegenstander aan te vallen. We komen er min of meer ongeschonden uit, maar links en rechts van ons vallen loyale soldaten van de Unity of worden gevangen genomen. Soms acceptabele verliezen, maar een paar van deze dingen krijgen nog wel een staartje…

Ook ondernemen de Traditionalisten meerdere pogingen om het station in te nemen, waardoor ze hun elite troepen inzetten. Als de rook optrekt ligt het halve team in de kreukels omdat de vijand een verrassingsaanval lanceerde via de hangaar-ruimte en ineens van een heel andere kant kwam. Wij zijn erg blij met onze porto’s die ons in staat stellen binnen een minuut het hele team bewapend bij elkaar te krijgen, maar als dat niet het geval was geweest hadden we een probleem gehad. Ze worden nog slim, die traditionalisten.

Het spel bestaat voor ons niet louter uit het betere knokwerk. Als Keizerlijke soldaten zijn we gecreëerd om oorlog te voeren, levende wapens om ingezet te worden tegen de vijand. Omdat we nu echter tussen de burgers zijn geplaatst op dit grensstation vormen zich voorzichtig vriendschappen en samenwerkingsverbanden. En we hebben ze ook nodig, vooral de doktoren en psychologen, want onze tegenstanders schuwen geen taktiek, ook niet het gek maken van onze teamleden…

In de laatste twee uur van het evenement krijgen we met alle militairen en huurlingen op het station een laatste opdracht: een baken naar een zwaar bevochten planeet brengen om daar een verdedigingsschild op te richten. Wij zijn een van vele teams die een baken moeten plaatsen en veilig houden totdat we bevestiging hebben dat het werkt. We gaan door het portaal – denk Stargate stijl – in plaats van ons vertrouwde ruimteschip omdat de missie tijdsdruk heeft. De planeet zelf krioelt natuurlijk van de Traditionalisten en als we bij de locatie komen waar we het baken moeten plaatsten liggen ze daar voor ons in hinderlaag. We zijn overduidelijk verraden, en al snel worden we aangevallen op de flank. Gelukkig hadden we daar twee verkenners liggen die ons over de porto waarschuwen, en hebben we een moment om ons voor te bereiden, maar alsnog worden meerdere van ons door de Elven zwaar verwond.

Als uiteindelijk het baken staat krijgen we de order om er razendsnel weg te gaan. We pakken de gewonde kolonel die de missie leidt op en dekken de aftocht naar het portaal achtervolgt door schreeuwende hordes primitievelingen. Een paar van hen weten nog door het portaal ons te achtervolgen voordat het dichtklapt maar eenmaal op het station zijn we op onze thuisgrond en worden ze snel afgemaakt. De ziekenboeg ligt helemaal vol met gewonden en we hebben een paar doden te betreuren, maar we hebben het gehaald. Het is echter duidelijk dat de traditionalisten een groot offensief zijn begonnen. Meerdere planeten zijn alsnog gevallen en ons station Bold Venture ligt nu officieel op de frontlinie – we worden gevordert als militair station. Tijd uit.

Het is zondagmiddag, en het einde van Unity. Het was een flinke adrenalinerush.

De volgende keer, in November, zal de vraag relevant worden waar iedereen staat nu de militairen min of meer het station hebben overgenomen. Zullen de burgers zich verzetten, en kunnen de soldaten het dan over hun hart verkrijgen om hun mede-kolonisten, die ze goed kennen en al jaren voor vechten, dan ineens te gaan zien als de vijand? Wie krijgt de overhand in de oorlog, de Keizerlijken of de Traditionalisten? Of vormt zich een derde partij? Het gaat nog interessant worden.

De volgende keer ga ik naar Charm, een van de langlopende evenementen in Nederland. Een reizende groep spelers probeert bondgenoten te verzamelen tegen op oprukkende Necropool, en ik zal als figurant deelnemen wanneer ze de landen van de Beestlingen betreden… stay tuned!

Met dank aan Ork Fotografie voor de foto’s! Heb jij wel eens gelarpt of herken je jezelf op de foto’s? laat het ons weten!