Sander’s Larp Verslag: Drachenfest, Finale

(Noot redactie: lees ook het eerste en tweede deel van Sander’s Drachenfest avontuur!)

Tussen verschillende slagen ben ik binnen en buiten het kamp vooral leuk aan het spelen in drie verschillende talen. Op de eerste dag ben ik de secondant van een goede vriend en tevens ex-kampioen van het kamp wanneer hij strijdt in de arena om Zilver een glorieuze overwinning te bezorgen. Om de culturele avond te regelen ga ik met onze miko en geisha op pad en later in de week houdt ik me bezig met escortes van een Kanselier des Konings uit het Gouden Kam, met wie onze Daimyo een handelsovereenkomst te bespreken heeft. Zelfs als lijfwacht is er voldoende te zien, al is het voornamelijk rondhangen met andere lijfwachten terwijl de hoge heren hun belangrijke zaken bespreken. Iedereen steekt verschrikkelijk veel moeite in het echt ‘leven’ van hun karakters, en overal wordt ik met gastvrijheid ontvangen en staat er wel wat te eten en te drinken klaar. Het duurt al gauw een goed half uur om van het ene eind van het veld naar het andere te komen.

Dan breekt de laatste dag aan, de dag van de Grote Slag. We bereiden ons voor en gespen ons in pantser. Iedereen in het kamp is vol bewapend, bepantserd en dragen de banieren van hun huizen. Terwijl ons leger marcheert ziet het er ongelofelijk gaaf uit en we nemen onze positie in tegenover het Rode en het Ork kamp. Ze zijn met meer, maar als het gevecht eenmaal begint houden we lang stand. Het is extreem gaaf. Om me heen klinken geschreeuwde orders, trompetten, trommels en het geschreeuw van gevechten. Ik sta met mijn mede-Yoshida over het algemeen in de tweede of derde rang wanneer we in linie vechten, waar onze lange Naginata het einde betekenen van bepantserde vechters en eventuele magiërs en genezers die te ver naar voren komen. Nadat we uren in linie hebben gestaan en er al vele vechters aan beide kanten zijn uitgeschakeld hebben we meer ruimte om te bewegen en vechten we in een losse formatie. Hier en daar worden we door vijanden uitgedaagd voor man-tot-man gevechten, en de meeste van ons weten ook die gevechten te winnen.

Wie zou de veldslag winnen? Lees het na de break!

De gevechten zijn ‘van hard hout zaagt men planken’. De meesten zitten dik in het pantser en halen vol uit met hun wapens. Larp veilig of niet, dat kan aankomen. Wel wordt het allemaal prachtig uitgespeeld en zie je links en rechts vechters het veld afgedragen worden besmeurd met nepbloed en gezwachteld in verband. Helaas zijn er ook wat buitenspelse verwondingen te betreuren, maar de EHBO is alert en we kunnen zonder veel problemen doorvechten. Die blauwe plekken gaan vanzelf weg en vind ik een kleine prijs voor de enorm gave knokpartijen om me heen.

Uiteindelijk staan alleen het Rode en Gouden kamp nog op het veld. Onze eigen vlag is gevallen na een paar mooie gevechten, en we worden uitgenodigd het Gouden kamp te versterken omdat we nog niet zijn uitgeschakeld. Onze Daimyo vecht nog een laatste slag tegen de meester van de Arena, die voor de Roden vecht, en dan is het over. Het Gouden kamp wint verdient deze Drachenfest, en we hebben het als Zilveren ook zeker niet slecht gedaan. Het heeft de hele middag geduurt, en we laten ons eten goed smaken terwijl we lekker napraten met andere mensen van het Zilveren Kamp. De laatste avond komen er nog een paar bezoekers uit anderen kampen langs, en we maken er nog wat gezelligs van nu de strijd is gestreden. Terwijl de laatste noten van de eindceremonie over het veld klinken en de laatste zonnestralen verdwijnen achter de heuvel komt de sake op tafel en beginnen de sterke verhalen over heldendaden van de dag…

De laatste dag staat in het teken van afbouwen en gedag zeggen. Ons tentencomplex is tegen het begin van de middag neer, en we eten een snelle lunch van noedels terwijl we zwaaien naar de vertrekkende Italianen, Duitsers, Zwitsers en verdwaalde Amerikanen. We pakken de laatste spullen in en kijken dan nog even het inmiddels bijna opgeruimde veld rond. Het was weer verschrikkelijk gaaf, en volgend jaar zullen we onze Broeders en Zusters van het Zilveren Kamp opnieuw gaan versterken. Op naar de volgende!