occult

Monster & Mysteries: Dossier 10

©Art Grafunkel

Wat: Het ritueel van het dansende lijk
Wanneer: 1997
Monsterfactor: 8
Mysteriefactor: 6
Geïllustreerd door: Art Grafunkel

Wie eenmaal de geur van gebakken mensenvlees heeft geroken, vergeet dat nooit meer.
Ik spreek uit ervaring. Het ruikt naar gebraden biefstuk. Dat is precies wat er zo confronterend aan is. Ik bemerkte het in de stad Varanasi, toen ik zat te schrijven op de trappen bij de rivier. Het water liep me al in de mond vóór ik besefte dat het een van de lijkverbrandigen was. En is ruiken niet een vorm van proeven?

Een aantal weken later sprak ik over mijn ervaring en over het eten van mensenvlees met een man die voor het gemak ‘Bob’ zal noemen. Ik was inmiddels doorgereisd naar Calcutta, de stad die gewijd was aan Kali – godin van de dood. Bob was een Amerikaan, een student ‘Religious studies’ naar zijn eigen zeggen. Het was een oude hippie van achter in de veertig, met grijze dreads in zijn rastakapsel en plukken grijs in zijn baard. De blik in zijn ogen, zo herinner ik me, deed me denken aan die van Raspoetin, of Charlie Manson. Maar dat kan ook associatie achteraf zijn. Oude Amerikaanse hippies waren er zo veel in India, gestrand op hun zoektoch naar verlichting.
Maar Bob was anders. (more…)

Monster & Mysteries: Dossier 9

Wat: ontmoeting met het occulte
Wanneer: 1997
monsterfactor: 0
mysteriefactor: 9
geïllustreerd door: Joop Kempers

Heb ik al eens verteld dat ik zo’n gek ben die in kranten altijd eindeloos de ‘kleintjes’ doorspit op zoek naar iets opmerkelijks? Vorig jaar heb ik zelf zo’n opmerkelijk bericht geplaatst: SPOOKHUIZEN GEZOCHT, met een heel vreemd verhaal als gevolg. Maar vijftien jaar geleden, in 1997, was het eerder raak. Het was een van mijn eerste kennismakingen met ‘het occulte’: een open weekeinde voor jongeren geïnteresseerd in vrijmetselarij, georganiseerd door vrijmetselaars.

Ingewijdenen
Ik heb me meteen ingeschreven. Een aantal weken later vertrok ik per bus naar een klein conferentie-oord, waar ik de plaats niet van zal onthullen. Het was een vreemde wereld waar ik de twee dagen daarna verbleef, vol van symboliek en verborgen betekenissen. Ik begaf me in een groep van ongever 15 jongeren -jongens én meisjes – die voornamelijk kinderen van vrijmetselaars waren. Het had de functie van praatgroepje, want de vrijmetselarij drukte blijkbaar een duidelijke stempel op het gezinsleven, maar het diende er ook toe om speels een aantal basisbegrippen uit te leggen van de leer. Rond de echte inhoud van de vrijmetselarij rustte een mysterieus taboe. Dat was alleen voor ingewijdenen. Een aantal van de jongens uit de groep wisten al zeker dat ze later ook vrijmetselaar zouden worden. Anderen hadden hun keuze nog niet gemaakt. (more…)

Monsters & Mysteries: Dossier 6

Wat: Een bloeddorstige sekte
Wanneer: 1900
Monsterfactor: 8
Mysteriefactor: 5
Geïllustreerd door: Zaza Wouters

Ik rijd in een Peugeot stationwagon, waar nogal iets aan ontbreekt. Momenteel is dat een ruitenwisser. Een tijd geleden was dat de trekhaak, die na een domme aanrijding was losgelaten.

Het was die trekhaak – of het vervangen ervan – dat me destijds naar het dorp Beneden-Leeuwen bracht, op zoek naar een Peugeot-garage. Omdat ik een held ben in de weg kwijtraken en een neus heb voor macabere zaken, verdwaalde ik die dag zomaar richting de Rooms-Katholieke begraafplaats. Daar zag ik het graf van Jan Brenkman (1862- 1900), die – zo weet ik inmiddels – bloederig vermoord is door een religieuze sekte. (more…)

Monsters & Mysteries: Dossier 5

Wat: UFO’s gezien door Nederlandse soldaten
Wanneer: In de Tweede Wereldoorlog
Monsterfactor: 0
Mysteryfactor: 7
Geïllustreerd door: Giuliano Kanjano (Italië)

Dit weekeinde vieren we 5 mei, de dag van onze bevrijding. Het is een dag om te feesten en om terug te denken aan verwarrende tijden. Niemand kwam de oorlog uit zónder de vreemdste verhalen. Veel van die verhalen waren afschuwelijk. Sommige waren bovennatuurlijk.

Het was 26 februari 1942. De Nederlandse marine-officier Willem J. Methorst hield de wacht aan boord van het fregat Tromp van de Koninklijke Marine. Ze voeren door de Timorzee bij Nieuw Guneau, toen hij opeens iets vreemd zag. In de nachtelijke hemel zag hij een verlichte schijf die met een moordende snelheid dichterbij kwam.

Op ongeveer vier tot vijfduizend voet hoogte begon het daarna rondjes rond het schip te vliegen. Methorst maakte hier meteen melding van aan de officieren op de brug, maar ook zij wisten niet wat het ding was. De halve nacht (bijna 5 uur) draaide het object rondjes, waarna het kantelde en wegschoot, terug de ruimte in. Het ding ging volgens Methorst bijna drieduizend mijl per uur. (more…)

Monsters & Mysteries: Dossier 4

(original art by © Jacqueline van Leeuwenstein)

wat: Een spokend kind
waar: Wageningen, mijn woonplaats
wanneer: een paar jaar geleden
monsterfactor: 3
mysteriefactor: 4

Elke dag verwerk ik nog trouw de spookverhalen van M. Kroon, mijn tipgever en gelijk gestemde ziel. Het document op mijn laptop was inmiddels uitgegroeid tot al meer dan 150 digitale pagina’s – pagina’s vol boze geesten, poltergeists, gestorven soldaten en trieste vrouwfiguren in het wit.

Mijn harde schijf was als een doos van Pandora. Het verhaal dat ik rond pasen in deze blog al vertelde, van het klooster Cesarea, bleef me bij. Maar via Kroon kwam ik andere plekken op het spoor, waaronder ook mijn eigen woonplaats, Wageningen. Ene Wendy stuurde haar spookachtige ervaringen in, die alles hebben van een klassiek spookverhaal. Toch beweert ze dat dit echt de waarheid is:
(more…)

Monsters & Mysteries: Dossier 3

wat: Een dodelijk recept
waar: in Tiel
wanneer: 2003
monsterfactor: 5
mysteriefactor: 1
geillustreerd door: Marius Zevadskis

Het credo van deze reeks columns: ‘De werkelijkheid is vaak te ongeloofwaardig om in boeken te verwerken,’ is niet van mij. Het was een van Paul Harland’s uitspraken op de masterclass die hij jaarlijks organiseerde voor jonge schrijvers in het fantastische genre. Het is een uitspraak die – tragisch genoeg – van toepassing is op zijn eigen dood.

De jeugd is onwetend en arrogant.
Zo ook ik, toen ik mijn eerste schreden zette op het schrijverspad. Ik dacht heus dat ik al briljant kon schrijven. Maar daadwerkelijk schrijven, leerde ik pas van sf-schrijver Paul Harland. Toen ik hem in 2003 ontmoette, had hij zijn sporen reeds verdiend, al was hij nooit echt doorgebroken bij het brede publiek.
Pauls eerste verhaal werd in 1979 gepubliceerd. Hij ontving sindsdien vier maal de King Kong Award, de hoogste Nederlandse onderscheiding in het genre. Hij trad jaren op als mentor voor jonge schrijvers die zich specialiseerden in het fantastische. Zo ook voor mij.
Ik had in 2003 het genoegen hem te leren kennen: maandelijks aten we samen, en spraken we over het schrijverschap in het kader van een masterclass verhalenschrijven. Hij kon geweldig Bosnisch koken. Aan onze ontmoetingen kwam op tragische wijze een eind, toen hij onder mysterieuze omstandigheden stierf. (more…)

Monsters & Mysteries: Dossier 2

wat: een mysterieuze dubbelganger
waar: via mijn PC
wanneer: twee maanden geleden
monsterfactor: 0
mysteriefactor: 6

SPOOKHUIZEN GEZOCHT
Dat was het kopje van de oproep die ik in meer dan twintig kranten heb laten plaatsen. Ik had twee jaar daarvoor bescheiden suces gehad met mijn young adult-roman over spoken ‘De toverlantaarn’ en het vervolg vlotte niet zo. Misschien was het een uitvlucht.
Hoe dan ook, de reacties op mijn oproep waren mager. Het waren er welgeteld twee, beiden van journalisten die me wilden interviewen over mijn opmerkelijke zoektocht. Een paar maanden later was ik nog niet veel verder. Ik had een keer in een lokale editie van het AD gestaan en Omroep Gelderland had na de aanvankelijke interesse afgezegd, omdat het ‘niet echt spookte’ op de locatie die ik voorstelde voor de opnames – een prachtig oud Veerhuis vlak bij mijn woonplaats. Ze wilden blijkbaar griezelen.

Maar échte spoken bestaan niet. Dat weet toch iedereen.
Of toch wel… (more…)

Monsters & Mysteries: Niets dan de Waarheid

Wat: afgehakte onderbenen
Waar/wanneer: Stalingrad 1942
Monsterfactor: 9
Mysteriefactor: 2
Geillustreerd door: Iris Compiet

‘Nee… AdelmÛuuund, niet AdelmOEnd!’
Ik zeg het ongeveer een keer per week, en tientallen familieleden met mij, in heel Nederland. Zó gevoelig ligt onze Duitse achternaam nog bij de nazaten van een Duits-Nederlandse familie, zelfs in deze ver naoorlogse tijd. Toen een nicht van mijn vader als staatssecretaris regelmatig in het nieuws was, leek het even voorbij, maar nu spreekt men mijn achternaam weer standaard verkeerd uit. Maar, ach hoe verkeerd is het nu eigenlijk? Er zijn toch meer families met een Duitse achternaam…

Toch liggen de trauma’s diep in onze familie. De Oorlog lijkt overal zijn stempel op gedrukt te hebben. Mijn opa was een gebroken man, gek zo je wilt. Mijn vader heeft er een half leven over gedaan om er wijs uit te worden. Verhalen boden troost, verhalen die mijn opa aan zijn zoons vertelde bij een glas jenever. Die mijn vader weer aan mij doorvertelde. Over Stalingrad, waar het zo koud was dat men de bevroren onderbenen van de gevallenen afhakte om hun laarzen te stelen; over hoe hij deserteerde uit het Duitse leger en te paard over de Hongaarse poesta naar huis gallopeerde; over hoe hij zich aansloot bij het Nederlands verzet en eigenhandig een dorp redde. Mijn opa was een dubbelspion, een Baron van Munchhausen en een vrouwenverslindende Rotterdamse sekteleider tegelijk. (more…)

#24 Geekstijl Insider: Van een Orc een Trol maken

Onze helden begeven zich weer eens op het gladde ijs van de occulte wereld van Nederland. Samen met de podgast van deze week richten zij de Nederlandse tak op van Hellboy’s Bureau of Paranormal Research & Defense om het fantastische paranormale kwaad te bevechten. Chantal Snackey tracht John het rood op de kaken te slaan, terwijl Arrie emotioneel kan worden over het einde van Mass Effect 3. Gelukkig houden onze helden niet van de kinderporties van Macdonalds en heeft Gertjan kroketten meegenomen. Luister mee in dit 24e avontuur vol geekzinnigheid.