Monster & Mysteries: Dossier 10
Wat: Het ritueel van het dansende lijk
Wanneer: 1997
Monsterfactor: 8
Mysteriefactor: 6
Geïllustreerd door: Art Grafunkel
Wie eenmaal de geur van gebakken mensenvlees heeft geroken, vergeet dat nooit meer.
Ik spreek uit ervaring. Het ruikt naar gebraden biefstuk. Dat is precies wat er zo confronterend aan is. Ik bemerkte het in de stad Varanasi, toen ik zat te schrijven op de trappen bij de rivier. Het water liep me al in de mond vóór ik besefte dat het een van de lijkverbrandigen was. En is ruiken niet een vorm van proeven?
Een aantal weken later sprak ik over mijn ervaring en over het eten van mensenvlees met een man die voor het gemak ‘Bob’ zal noemen. Ik was inmiddels doorgereisd naar Calcutta, de stad die gewijd was aan Kali – godin van de dood. Bob was een Amerikaan, een student ‘Religious studies’ naar zijn eigen zeggen. Het was een oude hippie van achter in de veertig, met grijze dreads in zijn rastakapsel en plukken grijs in zijn baard. De blik in zijn ogen, zo herinner ik me, deed me denken aan die van Raspoetin, of Charlie Manson. Maar dat kan ook associatie achteraf zijn. Oude Amerikaanse hippies waren er zo veel in India, gestrand op hun zoektoch naar verlichting.
Maar Bob was anders. (more…)





